Schooltoneel op 2 theaterfestivals in Marokko

Enkele fragmenten uit verslagjes van de deelnemende leerlingen zelf.

Toneel spelen, dat was pas een ervaring. Zij noemen het ‘spectacle’ en zo ervaren ze het duidelijk ook. Voor elke leuke scène wordt geklapt, gekende liederen worden meegezongen, het publiek leeft helemaal mee. Zo werd ook ons stuk warm onthaald. Na de voorstellingen leefden we telkens even als sterren. Iedereen herkende de groep van ‘Williwilli’ en na een kleine extra act, tussen twee voorstellingen door, stonden Raul en Mazin echt aan de top. (Gitta)

Het enthousiasme waarmee de Marokkanen je ontvingen. Zeker bij het optreden zelf. We werden heel goed “verzorgd” door hen. Zoals onze slaapplaats, het avond -en middageten,… (Riet)

Wat wel leuk was, was dat we in Marokko ook Nederlands konden praten tegen mensen die niet van de groep zijn. Het waren dan Nederlanders of een circusschool van Mechelen. De sfeer tijdens het eten was ook altijd heel leuk. Elk tafel zong of maakte beats op tafel, zo zong iedereen bekende liedjes van hun land. De mensen waren er heel sociaal en vriendelijk en probeerden er altijd voor te zorgen dat we Marokko leuk vonden en dat we ons nooit verveelden. (Mazin)

Het busje waar we mee rondreden, vond ik geweldig. Daar hebben we ons echt in geamuseerd. De mensen in Oujda waren anders dan ik verwacht had. Ze apprecieerden wat wij deden en behandelden ons als mensen van hun eigen cultuur. Na het debat dat we in de partnerschool gevoerd hebben, hebben we dan ook onze e-mail adressen doorgegeven. Op deze manier kunnen we contact blijven houden. (Stéphanie)

dinsdag 26 mei 2009